مایکل دی. مور

مایکل دی مور (متولد دنیس مایکل شفیلد، 14 اکتبر 1914 - 4 مارس 2013) کارگردان فیلم، کارگردان واحد دوم، و بازیگر کودک متولد کانادا بود که به عنوان میکی مور (یا میکی مور) شناخته شد. او در تمام فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی که کارگردانی کرد و در اکثر فیلم‌هایی که کارگردان واحد دوم بود، به عنوان مایکل مور شناخته می‌شد. مایکل شفیلد در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا به دنیا آمد، هم او و هم برادرش پاتریک مادوباره بازیگران کودک هالیوود در پنج سالگی در اولین فیلمش با نام هنری «میکی مور» ظاهر شد. او تا سال 1927 که 13 ساله بود در 22 فیلم ظاهر شد. در اوایل دهه 1950، مور به عنوان دستیار کارگردان شروع به کار کرد و این نقش یا به عنوان کارگردان واحد دوم را در بیش از شصت فیلم بازی کرد. او نقشی کلیدی در تعدادی از فیلم‌های اصلی از جمله ده فرمان، جنگ با اسلحه در O.K بازی کرد. کورال، بوچ کاسidy and the Sundance Kid، Patton و The Man Who Would Be King در سال 1975. او همچنین به عنوان دستیار کارگردان در چندین فیلم موزیکال الویس پریسلی کار کرد و پریسلی را در سال 1966 در فیلم بهشت، سبک هاوایی برای پارامونت پیکچرز کارگردانی کرد. به همین دلیل، به علاوه تجربه او در کارگردانی یک فیلم وسترن، MGM او را برای کارگردانی خواننده راک، روی اوربیسون در فیلم The Fastest Guitar Alive در سال 1967 استخدام کرد. او دستیار تهیه کننده مسئول صحنه اکشن و حیوانات بودes برای Quest for Fire. در دهه 1980، استیون اسپیلبرگ مور را به عنوان دستیار کارگردان برای هر دو فیلم دوم و سوم ایندیانا جونز استخدام کرد. مور به عنوان کارگردان واحد دوم در Raiders of the Lost Ark کار کرد. ارتباط او با اسپیلبرگ همچنین باعث شد او یک قسمت ("Alamo Jobe") را در مجموعه تلویزیونی تحسین شده داستان های شگفت انگیز کارگردانی کند. در دهه هشتاد خود، مور هنوز فعال بود، آخرین کار او به عنوان کارگردان واحد دوم برای دیزنی 2000 بود.فیلم 102 دالماسی.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Michael D. Moore، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا