جان لن چتمن (زاده 3 سپتامبر 1915 - درگذشته 24 فوریه 1988) که به طور حرفه ای با نام ممفیس اسلیم شناخته می شود، پیانیست، خواننده و آهنگساز بلوز آمریکایی بود. او یک سری از گروه‌ها را رهبری کرد که بازتاب جذابیت محبوب جامپ بلوز، شامل ساکسیفون، بیس، درام و پیانو بودند. آهنگی که او برای اولین بار در سال 1947 قطع کرد، "Every Day I Have the Blues" به استاندارد بلوز تبدیل شد و توسط بسیاری از هنرمندان دیگر ضبط شد. او بیش از 500 ضبط ضبط کرد. او پس از مرگ معرفی شددر سال 1989 وارد تالار مشاهیر بلوز شد.

ممفیس اسلیم جان لن چتمن در ممفیس، تنسی به دنیا آمد. برای اولین ضبط‌هایش، برای Okeh Records در سال 1940، از نام پدرش، پیتر چتمن (که آواز می‌خواند، پیانو و گیتار می‌نواخت، و جوک‌ها را اجرا می‌کرد) استفاده کرد. معمولاً اعتقاد بر این است که او این کار را برای احترام به پدرش انجام داده است. او اواخر همان سال با نام «ممفیس اسلیم» شروع به اجرا کرد اما به انتشار آهنگ‌هایی با نام پیتر چتمن ادامه داد.او بیشتر دهه 1930 را به اجرا در هانکی تونک، سالن های رقص و قمار در ممفیس غربی، آرکانزاس و جنوب شرقی میسوری گذراند. او در سال 1939 در شیکاگو ساکن شد و بلافاصله پس از آن با گیتاریست و خواننده بیگ بیل برونزی در کلوپ ها همکاری کرد. در سال‌های 1940 و 1941، او دو آهنگ را برای Bluebird Records ضبط کرد که برای چندین دهه بخشی از کارنامه او شد، "Beer Drinking Woman" و "Grinder Man Blues". اینها با نام آزاد شدند"ممفیس اسلیم" که توسط تهیه کننده Bluebird، لستر ملروز به او داده شد. اسلیم یک نوازنده معمولی برای Bluebird شد و استعدادهای پیانوی او از ستارگان معتبری مانند جان لی "Sonny Boy" Williamson، Washboard Sam و Jazz Gillum حمایت کرد. بسیاری از ضبط‌ها و اجراهای اسلیم تا اواسط دهه 1940 با برونزی بود، که اسلیم را پس از مرگ جاشوا آلتایمر، نوازنده‌اش در سال 1940، به عنوان نوازنده پیانوی خود استخدام کرده بود.

پس از W World Wدر دوم، اسلیم گروه‌هایی را آغاز کرد که عموماً شامل ساکسیفون، بیس، درام و پیانو بودند، که بازتاب جذابیت محبوب جامپ بلوز بود. با کاهش ضبط بلوز توسط لیبل های بزرگ، اسلیم با لیبل های مستقل در حال ظهور کار کرد. با شروع در اواخر سال 1945، او با سه گروه برای هی-تون رکوردز در شیکاگو ضبط کرد.[8] با ترکیبی از ساکسیفون آلتو، ساکس تنور، پیانو و باس زهی (ویلی دیکسون در اولین ساز این ساز را نواخت.نشست)، او با لیبل Miracle در پاییز 1946 قرارداد امضا کرد. یکی از آهنگ‌هایی که در اولین جلسه ضبط شد، بوگی هیجان‌انگیز "Rockin' the House" بود که نام گروهش از آن گرفته شد. Slim and the House Rockers عمدتاً برای Miracle تا سال 1949 با موفقیت تجاری ضبط شد.[1] از جمله آهنگ هایی که آنها ضبط کردند «Messin' Around» (که در سال 1948 به رتبه یک جدول R&B رسید) و «Harlem Bound» بودند.[9] در سال 1947، فردای آن روزآلن لومکس، فولکلوریست، با تهیه کنسرتی از اسلیم، برونزی و ویلیامسون در تالار شهر نیویورک، سه نوازنده را به استودیو دکا رکوردز آورد و با اسلیم با آواز و پیانو ضبط کرد. لومکس بخش‌هایی از این ضبط را در رادیو بی‌بی‌سی در اوایل دهه 1950 به‌عنوان مستندی به نام «هنر سیاه‌پوستان» ارائه کرد و بعداً نسخه‌ای توسعه‌یافته را به‌عنوان ال‌پی بلوز در شب می‌سی‌سی‌پی منتشر کرد. ...

منبع: مقاله «ممفیس اسلیم» از ویکipedia به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.