انارد اولین فیلم های کوتاه خود را در اواسط دهه 1960 ساخت. از همان ابتدا، سبک تحریک آمیز او، فارغ از هرگونه روانشناسی، گواه این واقعیت است که او بخشی از نسلی بود که اعتراضات فرانسه را در می 68 به راه انداخت. فیلم‌های او که روی دیالکتیک نافرمانی سرمایه‌گذاری می‌کنند، دائماً غوطه‌ور شدن خود را در بافت ایدئولوژیک آن زمان زیر سوال می‌برند تا بهتر از آن فرار کنند. بیان سینمایی انار به سمت یک تحلیل بنیادی تکامل یافتشکل تیکی و تجربی سینما. او تحت تأثیر تفکرات شخصی فزاینده خود، زبان خود را توسعه داد و آن را از طریق منشور زیبایی شناسی غیر معمول و رادیکال به کمال رساند. فیلم‌های بعدی او را می‌توان نوعی سینما-شعر توصیف کرد. او سطح را بالاتر و بالاتر برد.