لویی مال

لویی ماری مال (زاده 30 اکتبر 1932 - درگذشته 23 نوامبر 1995) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده فرانسوی بود. فیلم "دنیای خاموش" او در سال 1956 برنده نخل طلایی و جایزه اسکار بهترین مستند در سال 1957 شد، اگرچه در مراسم اهدای جایزه به کارگردان همکار فیلم ژاک کوستو اعتباری به او داده نشد. بعدها در دوران حرفه ای خود بارها نامزد دریافت جوایز اسکار شد. Malle نیز یکی از معدود دکارگردانان چندین بار برنده شیر طلایی شده اند.

مال هم در سینمای فرانسه و هم در هالیوود کار می کرد و هم فیلم های فرانسوی و هم انگلیسی زبان را تهیه می کرد. از معروف ترین فیلم های او می توان به فیلم جنایی «آسانسور تا چوبه دار» (1958)، درام جنگ جهانی دوم «لاکومب، لوسین» (1974)، فیلم جنایی رمانتیک «آتلانتیک سیتی» (1980)، کمدی-درام «شام من با آندره» (1981) و فیلم زندگی نامه ای «Au Revoir» (8) (1980) اشاره کرد.

ماللی در یک خانواده ثروتمند صنعتگر در Thumeries، Nord، فرانسه متولد شد. او ابتدا در ساینس پو در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد و در عوض به مطالعات فیلم در IDHEC روی آورد.

او پیش از ساخت اولین فیلم بلند خود، «آسانسور به چوبه دار» (1958)، یک فیلم هیجان‌انگیز با موسیقی متن اصلی مایلز دیویس، که یک ستاره بین‌المللی از ژان مورو را به یک ستاره بین‌المللی سینمای جهان تبدیل کرد، در «مردی فرار کرد» (1956) کمک کرد.آثار کمدی-فرانسه. مال 24 ساله بود.

«عاشقان» (1958) مال، که مورو نیز در آن نقش آفرینی کرد، به دلیل محتوای جنسی اش، جنجال بزرگی را برانگیخت و منجر به یک پرونده مهم در دادگاه عالی ایالات متحده در رابطه با تعریف قانونی فحاشی شد. مال گاهی با جنبش نوول مبهم همراه است، و در حالی که آثار مال مستقیماً با تئوری‌های مولف که در مورد آثار گدار، تروف اعمال می‌شود، همخوانی ندارد.فاوت، شابرول، رومر و دیگران، و او هیچ ربطی به Cahiers du cinéma نداشت، فیلم‌های او نمونه‌ای از بسیاری از ویژگی‌های جنبش هستند، مانند استفاده از نور طبیعی و عکس‌برداری در لوکیشن، و فیلم او "Zazie dans le Métro" (1960)، اقتباسی از نامه Raymond Queneau به رمانی الهام گرفته از Mali.

در سال 1968 مال از هند بازدید کرد و یک مجموعه مستند هفت قسمتی "فانتوم دردیا" (1969)، که در سینماها اکران شد. مال با تمرکز بر هند واقعی، آیین‌ها و جشن‌های آن، با دولت هند که از نمایش او از کشور بدشان می‌آمد، در شیفتگی خود به دوران پیشامدرن، با دولت هند مخالفت کرد و در نتیجه بی‌بی‌سی را از فیلم‌برداری در هند برای چندین سال منع کرد.

مال بعداً به ایالات متحده نقل مکان کرد و در آنجا به کارگردانی ادامه داد. درست همانطور کهفیلم های قبلی او مانند «عاشقان» به محبوبیت فیلم های فرانسوی در ایالات متحده کمک کرد، «شام من با آندره» در خط مقدم ظهور سینمای مستقل آمریکا در دهه 1980 بود.