سیلوانا مانگانو (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۳۰ – درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۹۸۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. او یکی از نسلی از تسپین‌ها بود که از جنبش نئورئالیستی برخاستند و به یک ستاره زن اصلی تبدیل شدند که در دهه‌های 1950 و 1960 به‌عنوان نماد جنسی شناخته می‌شد. او سه بار برنده جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر زن - برای محاکمه ورونا (1963)، جادوگران (1967) و بازیکن کارت علمی (1973) - و Nastro d'Argento برای بهترین بازیگر زن شد.سفت

مانگانو که در طول جنگ جهانی دوم در فقر بزرگ شد، قبل از برنده شدن در مسابقه زیبایی دوشیزه رم در سال 1946، به عنوان یک رقصنده آموزش دید و به عنوان مدل کار کرد. این منجر به کار در فیلم شد. او در «برنج تلخ» (1949) به موفقیت دست یافت و با همکاری با بسیاری از کارگردانان برجسته مانند پیر پائولو پازولینی، لوچینو ویسکونتی، آلبرتو لاتتوادا، و ویتوریو دی سیکا، به موفقیت در فیلم ادامه داد. حرفه او تا 50 سالگی با نقش های مکمل ادامه یافتدر تلماسه دیوید لینچ (1984) و نیکیتا میخالکوف چشمان تیره (1987).

مانگانو همسر دینو دی لورنتیس تهیه کننده بین المللی فیلم بود و دارای چهار فرزند از جمله ورونیکا دی لورنتیس و رافائلا دی لورنتیس بود.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Silvana Mangano، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.