Storyline
فیلم فاز از سه دوئیت و یک رقص تک نفره تشکیل شده است که با چهار آهنگ تکراری از موسیقی مینیمالیستی آمریکایی، استیو راچ، هم نوا میشود: فاز پیانو، خروجی بیصدا، فاز ویولن و موسیقی کف زدن. راچ اجازه میدهد صداهایش به تدریج در ریتم و ملودی تغییر کنند و بین سازها نیز فازهای مختلفی بیابد. رقص با همان اصل تغییر فاز اجرا میشود. حرکات کاملاً انتزاعی آنها به قدری دقیق انجام میشوند که به نظر میرسد کاملاً ماشینی باشند و در عین حال به طور عجیبی بر ما اثر بگذارند.
