بهشت از دست رفته

این فیلم ادبی با نارضایتی تبعیدی‌های اسپانیایی که برای اعتراض به رژیم فاشیستی فرانکو خانه‌هایشان را ترک کرده بودند و پس از فروپاشی آن به وطن بازگشتند تا دریابند دموکراسی یا اخلاق یا انگیزه عمیق در رهبران حاکم ایجاد نکرده است. کارگردان باسیلیو مارتین پاتینو داستان خود را ارائه می‌دهد و بخش بزرگی از فیلم بر پایه زندگی او است، از تجربه‌های یک قهرمان تبعید شده که با بازیچارلو لوپز زندگی می‌کند. او به اسپانیا بازگشته تا معنایی در زندگی بیابد که در آلمان هرگز پیدا نکرده بود؛ حتی پس از داشتن فرزندی. او همچنین در حال ترجمه شعر شاعر آلمانی فریدریش هالدرلین (به واژه‌های این ترجمه در ۱۹۸۵ هلفتا دس لیبن مراجعه کنید) به زبان اسپانیایی است و تمرکز بر حماسۀ حماسه ای از هایپریون دارد. گزیده‌هایی از ترجمه به عنوان نریشن در طول فیلم بیان می‌شود. هنگامی که او به دوستان قدیمی از سال‌های پیش نگاه می‌کند، حتی آن‌ها که به دنیا دست یافتند نیز در همان بی‌رمقی که او را به خانه برمی‌گرداند رنج می‌برند.