ستارهٔ هریسیتاِوی

مرحلهٔ نهایی زندگی هنرمند بزرگ، مرحله‌ای که ویتکاسی تصمیم به نابودی خود می‌گیرد. احساس مخاطره‌آمیز، پوچی همهٔ اعمال و ترس از آینده او را در فرار از ورشو به شرق در آغاز جنگ جهانی دوم همراهی می‌کند. واقعیت‌های روزمره و رویدادها در فیلم با یادآوری‌ها و تصاویر از زندگی او تداخل دارند و به وسیلهٔ مونولوگ درونی هنرمند پشتیبانی می‌شود. سبک روایت و شیوهٔ فیلمبرداری فیلم را به مطالعه‌ای تأثیرگذار از فروپاشی درونی نویسنده تبدیل می‌کند. با تأکید بر کیفیت نقاش‌گونهٔ تصویر و ورود مضامین رویاگونه، کلوبا ویژگی‌های نمایشنامه‌نویسی و نقاشیِ ویتکاسی را در صفحهٔ نمایش به تصویر می‌کشد.