خارجی‌ها

در زندان در الجزایر استعماری، کمی پس از پایان جنگ جهانی دوم، سه هم‌سلولی بومی با هم ارتباط برقرار می‌کنند. پس از آزادی، آنها به مقامات که توسط مثلث رئیس، ژاندارم و مدیر نمایندگی می‌شود، حمله می‌کنند. توفیق فارس اعتراف کرد: «زندگی در شرایط استعماری، چیزی است! این نه از نظر جامعه‌شناختی و نه تاریخی صحبت می‌کند. این زندگی است. و من فکر می‌کنم که همه چیز در آن وجود دارد. [...] به مدت سی و سه سال، ما منتظر هستیم. ما خود را نگه می‌داریم. ما مقاومت می‌کنیم. ما امیدواریم. در عین حال، در مناسبت‌های مختلف، درگیری‌ها و ناآرامی‌ها وجود دارد.