گادن

با وجود اینکه ایستدگاده در سال‌های اخیر تغییرات زیادی کرده است، هنوز اثراتی از روزگارانی بر جای مانده که خیابان بدنام وِستِربرو، خودِ منطقه قرمز پایتخت بود. برای سه نفری که اینجا با آنها روبه‌رو می‌شویم، این خیابان خانه‌ی دوم آنها هم هست. مِتهیِ چهل و ه-eight ساله، وسلیِ سی‌وچهار ساله و دِنیِ بیست‌وشش‌ساله، اشتراکاتی چون اعتیاد به مواد مخدر و تربیت خشن دارند. اما آنها همچنین انسان‌هایی هستند با داستانی برای گفتن، و در «گادن» برای نخستین بار داستان‌هایشان مستقیم از زبان خودشان و در مدت دو سال روایت می‌شود. فرار آنها، مواد مخدر و جامعه غیرسنتی آنها—با ایستدگاده به عنوان پس‌زمینه‌ای خشن که داستان‌های زندگی‌شان را به هم پیوند می‌دهد.