آسمودئوس

مردی در یک مراسم قرار می‌گیرد که در آن توسط سه زن شهوانی و جادوگر با خاستگاه فوق‌طبیعی تسخیر می‌شود. پس از فیلم تحسین‌شده‌اش «تاناتومورفوز»، فیلمساز ژانر اریک فالاردو هم پشت دوربین و هم در مقابل آن قرار دارد در این نمایش حسی، که بین یک توهم جادوگری و یک پرتره خود از مردانگی متضاد قرار دارد و ترکیبی از وحشت، شعر و شهوت بی‌قید و شرط را ارائه می‌دهد. این فیلم ادای احترامی به جادوگری ملیس، آوانگارد اولیه آمریکایی و فیلم‌های زیرزمینی (به یاد کنت آنگر) است. آسمودئوس بدن‌ها و مایعات را از طریق استفاده از فیلم سیاه و سفید با بافت و جلوه‌های ویژه در دوربین به صورت متعالی به تصویر می‌کشد. یک یادبود سینمایی که همزمان جسمانی و ماورایی است.