هر روزی یکبار

از اواخر دهه شصت تولیدات تقریباً سالانه تئاتر وجودی-هیستریک درسینمایی نوین نیویورک از نظر هنری برجسته بوده اند این استاد تئاتر آوانگارد همچنین دوباره شیفته سینماست و ذوق او از آوانگارده آمریکایی تا مانوئل دو اولیرو گسترده است این فیلم نخستین تجربه او در ساخت فیلم بلند در سی وپنج سال است به شدت دیداری و با تدوین پیچیده و بدون روایت سنتی گروهی از بیست و پنج نفر را در اجرای رفتاری شبه آیینی متمرکز می کند اما انگیزه های عجیب آنها به شیوه های پیش بینی نشده ای قطع می شوند طبق گفته کارگردان این فیلم به آرامی تصویری از تغییر آگاهی را به زمان بازسازی می سازد از طرفداران قدیمی کار فورمن استقبال می شود و برای دیگران به جهان شگفت انگیز ریچارد فورمن خوش آمد می گوید