بیداد

ستی عاشق موسیقی و آواز است و آرزو دارد صدایش شنیده شود. اما در ایران، اجرای زنان در مکان‌های عمومی غیرقانونی است و بنابراین دختر جوان تصمیم می‌گیرد به نوعی اعتراض شخصی بپردازد. خیابان به صحنه او تبدیل می‌شود و عابران تصادفی به تماشاگران مشتاق او تبدیل می‌شوند. ستاره او در حال درخشش است. ستی به یک الگوی نسل خود تبدیل می‌شود، جوانانی که دیگر نمی‌خواهند تحت سرکوب سیاسی بی‌رحمانه زندگی کنند. فیلم چهارم کارگردان سهیل بیراقی، که به‌طور مستقل تولید شده، به زندگی در ایران معاصر نگاهی می‌اندازد که سانسورچیان محلی هرگز اجازه نمی‌دهند. فیلم او برای همه کسانی که صدایشان به ناحق خاموش شده است، مبارزه می‌کند.