دریای بی‌جا

از گنجینه‌های عصر طلایی فیلم‌های سلاشر، دریاچهٔ بی‌جا با جشنی جنون‌آور و خونین به یادآوری شوق فیلم‌های نیمه‌شب باستان می‌پردازد. این تجربه‌ای به مدت یک ساعت است تا عمق ترس را با تبلیغات ویدیویی اولیه که شبیه تماشای یک نسخهٔ دزدیده‌شده است تکرار می‌کند. وقتی گروهی از دوستان به خانه‌ای کنار دریاچهٔ خالی می‌رسند، آن‌ها توسط یک دیوانهٔ نقاب‌دار تعقیب و قتل می‌شوند که اشتیاق به خون از دنیای ما فراتر می‌رود. این داستان کهنه‌آداب از کشتارهای بی‌هدف به سرعت به دنیای ترس‌های ماوراء طبیعی و فیلم‌های کلاسیک هیولایی می‌رسد و ما قدرت واقعیِ درونِ دریاچهٔ بی‌جا را می‌آموزیم.